Савет па Апецы быў заснаваны ў 1945 году Статутам ААН у якасці аднаго з галоўных органаў Арганізацыі Аб'яднаных Нацый, на які была ўскладзена задача па назіранні за кіраваннем падапечнымі тэрыторыямі, якiя падпадаюць пад сістэму апекі.

Статус

Савет па апецы прыпыніў сваю работу 1 лістапада 1994 года пасля таго, як апошняя астатняя падапечная тэрыторыя Арганізацыі Аб'яднаных Нацый, Ціхаакіянскія Астравы (Палау), атрымала 1 кастрычніка 1994 года незалежнасць. Пасродкам рэзалюцыі, прынятай 25 мая 1994 года, Савет унёс папраўкі ў свае правілы працэдуры, якія прадугледжваюць адмену абавязацельства аб правядзенні штогадовых паседжанняў, і пагадзіўся збірацца па меры неабходнасці па сваім рашэнні, або рашэнні свайго Старшыні, або па просьбе большасці сваіх членаў, або Генеральнай Асамблеі, або Савета Бяспекі.

Даведачная інфармацыя

Пры стварэнні міжнароднай сістэмы апекі ў 1945 годзе Статутам быў заснаваны Савет па апецы ў якасці аднаго з галоўных органаў Арганізацыі Аб'яднаных Нацый, на які была ўскладзена задача па назіранні за кіраваннем 11 падапечнымі тэрыторыямі, падпадаюць пад сістэму апекі. Галоўныя мэты сістэмы складаліся ў садзейнічанні паляпшэнню становішча насельніцтва падапечных тэрыторый і іх прагрэсіўнаму развіццю ў напрамку да самакіравання або незалежнасці. Савет па апецы складаецца з пяці пастаянных членаў Савета Бяспекі: Кітая, Расійскай Федэрацыі, Злучанага Каралеўства, Злучаных Штатаў і Францыі. Мэты сістэмы апекі былі дасягнуты, калі ўсе падапечныя тэрыторыі дасягнулі самакіравання або незалежнасці ў якасці самастойных дзяржаў альбо пасродкам аб'яднання з суседнімі незалежнымі краінамі.

Функцыі і паўнамоцтвы

У адпаведнасці са Статутам Савет па апецы ўпаўнаважаны разглядаць і абмяркоўваць даклады кіраўнікоў дзяржаў аб палітычным, эканамічным і сацыяльным прагрэсе і дасягненнях у галіне адукацыі народамі падапечных тэрыторый; разглядаць звароты ад гэтых тэрыторый; накіроўваць туды спецыяльныя місіі.